ผู้ชายถูกหุ่นแม่ลูกดักแด้กรอบรูป

About this prompt

ชายคนหนึ่งลืมตากว้างด้วยความหวาดกลัว ถือกรอบรูปหรูหราขนาดใหญ่ไว้ในมือ ภายในกรอบรูปเป็นภาพถ่ายที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งเขาเองกำลังถือกรอบรูปเดียวกันและมีสีหน้าที่หวาดกลัวเหมือนกัน ในภาพถ่ายนั้นยังมีตัวเขารุ่นย่อที่เล็กลงเรื่อยๆ วนเข้าไปด้านในเป็นเกลียว เขากำลังตกลงไปในภาพถ่ายข้างหน้า กลิ้งไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ติดอยู่ในช่วงเวลาที่เขาถูกขังซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่เล็กลงเรื่อยๆ ในที่สุดก็หดเล็กลงไปสู่ที่ว่างเปล่าอันไร้ขอบเขต ไม่มีจุดสิ้นสุด กับดัก: เขาติดอยู่ในกับดักของการเรียกซ้ำทางสายตา เขากลายเป็น "วงจรประหลาด" ที่เป็นทั้งภาชนะและเนื้อหา ถูกกำหนดให้ต้องทำซ้ำช่วงเวลาเดียวกันด้วยขนาดที่ลดลงแบบทวีคูณ